Je bent een veertiger.
Je bent druk. Met je werk, je gezin, misschien al zorgbehoevende ouders. Je voelt je nog jong, maar de eerste tekenen van veroudering worden zichtbaar.
De vraag wie wil ik zijn en wat zal ik doen is sterker geworden.
Je bent niet tevreden.
Je energie wordt steeds minder. Je bent minder goed te genieten. Dat heeft effect op je omgeving.
Bovendien zie je anderen wel blij en tevreden rondlopen. Waar is mijn plezier gebleven, vraag je je af.
Of nog erger: “Als dit nog lang zo doorgaat dan loop ik vast, raak ik mijn baan sowieso kwijt, raak ik mijn vrienden kwijt. Zie ik mijn carriëre alleen maar verder afbrokkelen.”
Je ziet het leven minder rooskleurig voor je. “Moet ik dit nog al die jaren volhouden?” Je bent ontevreden met jezelf. Het leven is een teleurstelling. Je begint je minder gezond te voelen, reageert je op de verkeerde manier af, eet ongezond drinkt net iets teveel. je zit in je kop, beweegt te weinig.
-
Dertigers proberen zichzelf nog in het leven te passen
-
Veertigers beginnen het leven naar zichzelf te vormen
Wat in de 30’ers wordt volgehouden, vraagt in de 40’ers om waarheid.
Emotionele ondertoon: herijken, loslaten, eerlijk worden
Wat vaak leeft
-
Teleurstelling over wat niet is geworden
-
Verlangen naar echtheid
-
Minder bereidheid tot aanpassen
-
Confrontatie met eindigheid (tijd, lichaam, ouders)
-
Behoefte aan betekenis
Typische emoties
-
Weemoed
-
Verdriet
-
Rusteloosheid of juist rust
-
Boosheid die helderder wordt
-
Opluchting bij grenzen
Innerlijke vraag
“Wat wil ík nog, nu echt?”
Onderstaande tekst komt uit “Nog vele jaren, de symboliek van elk levensjaar”, een boek voor het leven geschreven door Hans Korteweg
De zevende fase 42 to 49 jaar: HET LABYRINT
De herfst van het leven zet in. Je bent over de helft en je beseft het ook. Alles is nu al een keer gedaan en al het gedane heeft zijn sporen nagelaten. je bent omringd door zelfgeschapen vormen die een eigen leven zijn gaan lijden.
Het lijkt wel een labyrint waarin je je weg zoekt.
Geleidelijk begin je de betrekkelijkheid van de dingen te zien, maar de vraag hoe om te gaan met het onvervulde blijft één van je kernvragen.
Dit is een louteringsperiode.
Als je het aandurft om in het duister je weg te zoeken naar het hart van het labyrint en jezelf durft leren kennen, ook zoals je niet wil zijn, valt de beklemming weg. Je gaat dan zien dat de opgebouwde vormen, de structuren en verhoudingen, wel degelijk expressie kunnen zijn van het leven.
De retreat
Tijdens deze retreat is er veel ruimte voor stilte en reflectie
Wat helpt
-
Rouwen bij wat voorbij of verloren is
-
Eerlijk kijken naar eigen behoeften
-
Stoppen met pleasen
-
Keuzes maken die niet meer ‘handig’ maar kloppend zijn
We werken met allerlei verhelderende testen en oefeningen
We nemen de ruimte en tijd voor opstellingen, lichaamswerk, wandelen in de natuur en verschillende creatieve werkvormen.
Je hebt hernieuwde energie gevonden om jouw weg te vervolgen. Mogelijk heb je al een heel concreet plan gemaakt.